Każdy zgodzi się, że golf to sport, w którym precyzja, technika i powtarzalność są kluczem do sukcesu. Zimą, gdy pogoda nie sprzyja grze na świeżym powietrzu, symulator golfowy staje się idealnym narzędziem do doskonalenia umiejętności. Lekcje w takich warunkach pozwalają skupić się na detalach technicznych, które na polu golfowym często umykają uwadze.

Wystarczy znaleźć zadziornego przeciwnika, dodać nutkę rywalizacji i dać się ponieść wyobraźni – wtedy na pewno nie będzie miejsca na nudę. To jednocześnie idealna forma treningu pod presją, bo przecież każdy chce wygrać i – zamiast myśleć o technice – cel jest jeden: znaleźć się jak najbliżej dołka. Dokładnie tak jak na polu golfowym. A szansa jest tylko jedna…

Dla osoby niezaznajomionej z golfem może to wyglądać dziwnie: większość graczy nosi tylko jedną rękawiczkę, zazwyczaj na lewej dłoni (dla praworęcznych graczy). Czy to styl, wygoda, czy może coś więcej? W rzeczywistości kryje się za tym konkretna funkcja – a także odrobina tradycji.

W filmach o golfie caddie to najczęściej postać drugoplanowa: ktoś, kto podaje kij, coś mruknie pod nosem i znika z kadru. W rzeczywistości rola caddiego to jeden z najbardziej niedocenianych, a zarazem kluczowych elementów profesjonalnego golfa. Dla wielu zawodników to caddie jest prawdziwym partnerem w grze – doradcą, psychologiem, strategiem i wsparciem w najtrudniejszych momentach.

Golf to sport z wielowiekową tradycją, ale jego związek z igrzyskami olimpijskimi jest zaskakująco krótki i… burzliwy. Choć dziś trudno wyobrazić sobie światowy sport bez golfa, przez ponad sto lat nie gościł on na olimpijskich arenach. Jak to się stało? I dlaczego w XXI wieku golf wrócił do olimpijskiego kalendarza?