Porady golfowe

Stoisz przed rowem z wodą, kij w ręku gra dokładnie tyle, ile trzeba, żeby go przelecieć. Ani metra więcej. Ile realnie zyskujesz, jeśli się uda - i ile tracisz, jeśli nie?

Jedno fatalne uderzenie, a potem trzy kolejne zepsute dołki, choć nic więcej nie poszło źle. To nie pech - to złość, która nie zeszła po pierwszym błędzie.

Zaczyna padać, a Ty grasz dalej tymi samymi kijami na te same dystanse co zawsze. To błąd, o którym mało kto myśli. Co dokładnie zmienia deszcz na polu - i dlaczego intuicja większości golfistów jest w tym akurat odwrotna?

Stoisz nad piłką. Sto czterdzieści metrów, przed greenem woda, w ręku siódemka. Robisz próbny zamach - dobry, spokojny, dokładnie taki jak trzeba. Podchodzisz do piłki. I wtedy w głowie odzywa się głos: "A może szóstka? Bo jakby za krótko..."

Tabliczka mówi 150. Ręka sama sięga po siódemkę. Bywają dni, kiedy właściwym wyborem jest pitching - i nie ma to nic wspólnego z tym, jak daleko bijesz.

Większość treningów golfowych wygląda podobnie. Płaskie stanowisko. Równo skoszona trawa. Idealnie ułożona piłka. Można spokojnie skupić się na technice, rytmie i kontakcie. Problem polega na tym, że pole golfowe niespecjalnie interesuje się tym, co ćwiczyliśmy na driving range'u.